15 grudnia – dzień herbaty

Święto herbaty ustanowiono w Nowym Delhi, w Indiach 15 grudnia 2005 roku. Od tego czasu święto herbaty ma swój dzień w kalendarzu.

Przy okazji obchodów tego święta warto poznać trochę więcej szczegółów na temat tego doskonale nam wszystkim znanego, goszczącego na naszych stołach od wielu lat naparu.

Co to jest herbata?

Herbata jest naparem z liści i pąków roślin z grupy Camellia Thea, choć dziś potocznie używa się tej nazwy również do innych roślinnych naparów, przeznaczonych do picia (herbatki ziołowe, owocowe itp.).

Historia herbaty sięga X wieku przed naszą erą (pierwsze zapiski na temat krzewów herbacianych), choć wiadomo, że Chińczycy znali ją i stosowali już o wiele wcześniej.

W Europie pojawiła się za pośrednictwem Rosjan, którzy zostali nią poczęstowani w pierwszej połowie XVI wieku przez Chińczyków w ramach ich wizyty dyplomatycznej na Syberii.

Dziś, w sklepach i herbaciarniach w Polsce możemy zdobyć kilkadziesiąt różnego rodzaju suszy herbacianych do zaparzenia. Najbardziej popularne z nich to herbata czarna, zielona, biała, czerwona, niebieska i aromatyzowana.

Herbata czarna otrzymywana jest w wyniku czterech procesów: więdnięcia, skręcania, fermentacji i suszenia. Najpopularniejsze jej gatunki to assam, yunnan, ceylon i darjeeling.

Każdy gatunek herbaty czarnej możemy nabyć w następujących postaciach:

  • małe liście, zebrane ręcznie z górnej części krzewu (Pekoe) – ponoć to one dają najlepszy napar herbaciany
  • małe liście, zebrane mechanicznie z górnej części krzewu (Broken Pekoe)
  • duże liście herbaciane, zebrane z dolnej części krzewu (Souchong)
  • pył herbaciany – najgorszy rodzaj surowca, używany do produkcji herbat ekspresowych (w torebkach)

Herbata zielona otrzymywana jest w wyniku suszenia liści bezpośrednio po ich zebraniu (nie podlega fermentacji), dzięki czemu zachowuje ona więcej cennych składników niż herbata czarna. Jest przy tym bardziej delikatna w smaku i ma lekki, świeży, ziołowy zapach. Najpopularniejsze jej gatunki to matcha, gunpowder, longjing (lung ching) i sencha.