Dobra teoria robocza dotycząca powodów, dla których ludzie są zmotywowani, by grać w gry, wskazuje cztery z nich. Można je traktować łącznie lub osobno jako niezależne czynniki motywujące:

  • osiągnięcie mistrzostwa,
  • odstresowanie się,
  • chęć zabawy,
  • towarzystwo.

W 2004 roku praca nazwana Why We Play Games autorstwa Nicole Lazzaro, eksperta od doświadczenia i emocji graczy w trakcie gry, wskazała cztery różne rodzaje zabawy:

  • zabawa na poważnie ? gracze starają się wygrać w pewnego rodzaju współzawodnictwie,
  • zabawa dla zabawy ? gracz skupia się na odkrywaniu systemu,
  • zabawa ze zmianą stanu ? tego rodzaju gry zmieniają uczucia lub odczucia gracza,
  • zabawa towarzyska ? gracz wchodzi w interakcje z innymi graczami.

W 1964 roku słynny bestseller nauk społecznych Games People Play (Grove Press) autorstwa Erica Berne?a wskazał szereg gier kultywowanych w sposób organiczny dzięki interakcjom społecznym. Książka, która skupiała się przede wszystkim na społecznym zaangażowaniu kur domowych (czyli niepracujących żon zajmujących się domem), wskazała również kilka interesujących wniosków dotyczących gier w społecznościach. W jednym z ciekawszych przykładów Berne wspomina o grze między kobietami, gdy te spacerują. Gra polega na mówieniu, co je zasmuca w ich mężach. Pierwsza narzeka: ?Zostawia swoje skarpetki w całym domu?, druga mówi: ?Nienawidzi mojej kuchni?, a trzecia lamentuje: ?Zapomina o moich urodzinach?. Co by się stało, gdyby jedna z osób z tego kręgu odmówiła uczestniczenia w zabawie? Zgodnie z badaniami Berne?a, gdyby czwarta z żon powiedziała: ?Mój mąż to naprawdę porządny gość?, musiałaby ponieść surowe i nieubłagane konsekwencje swojego działania. Czwarta żona nie zostanie zaproszona na następne przyjęcie ? proste. Nagrodą w grze jest więc zaproszenie na następną imprezę. Berne pozostawia nas z przeświadczeniem, że zaczynamy dostrzegać gry społecznościowe istniejące organicznie w naszej społeczności. Czasem nawet język wskazuje, iż jesteśmy świadomi tych ?ukrytych? gier ? niekiedy nazywa się kogoś ?graczem?, gdy umawia się jednocześnie na wiele randek; kogoś, kto nie radzi sobie dobrze ze swoją karierą, nazywa się ?przegranym?.