Pojedyncze elementy mechanizmów gier bazujące na potrzebie zabawy i rywalizacji.

Grywalizacja codzienności

 Choć wcześniej nie występowała pod tą nazwą – jest zjawiskiem starszym, niż mogłoby się na pierwszy rzut oka wydawać. Towarzyszy nam praktycznie od zawsze. Życie społeczne to ciąg gier rozgrywanych przez jednostki i grupy, w celu uzyskania określonych korzyści. Rodzajem gry są zasady savoir-vivre?u i metody zarządzania personelem (choćby premiowy system wynagradzania). Jednak dopiero stosunkowo niedawno jej mechanizmy zaczęły być wykorzystywane ?z premedytacją?, aby wywołać u klientów bądź partnerów biznesowych pożądaną reakcję lub ciąg zachowań.

Za pierwsze próby świadomego przeniesienia grywalizacji, czyli zasad rządzących światem gier do świata realnego, można uznać wszelkiego rodzaju programy, które miały na celu budowanie lojalności względem produktu, marki bądź firmy. Są to rozmaite karty i kupony rabatowe oraz programy lojalnościowe (np. PayBack, Vitay, karty umożliwiające zbieranie punktów klientom supermarketów). Działa tu prosty mechanizm polegający na ?zleceniu wykonania zadania? (wyszukanie w gazecie kuponów zniżkowych,  zrobienie zakupów w danej sieci, zebranie odpowiedniej liczby punktów za zakupy) i nagrodzeniu tych, którzy to zadanie wykonali (przyznanie rabatu, umożliwienie wymiany zebranych punktów na nagrody z katalogu).

Kolejny etap, to przyznawanie ? oprócz nagród materialnych ? punktów podwyższających status uczestnika programu. Im wyższy jest status uczestnika, tym atrakcyjniejsze nagrody może on uzyskać w zamian za zebrane punkty. Dobrym przykładem takiego programu jest Miles & More, którego uczestnicy mogą zbierać dwa rodzaje punktów (nazywanych tu milami): premiowe (wymienialne na nagrody, np. darmowe przeloty) oraz statusowe (służące do podnoszenia statusu i, co za tym idzie, umożliwiające zdobywanie atrakcyjniejszych nagród). Widzimy tu zwiększenie zakresu wykorzystywanych mechanizmów o te, które odwołują się do próżności uczestników i ich potrzeby rywalizacji z innymi ? ci, którzy zdobyli wyższy status, mają dostęp do atrakcyjniejszych nagród.

Następnym etapem jest budowanie społeczności skupionej wokół rywalizacji o status. Może to polegać np. na stworzeniu w intranecie miejsca, w którym pracownicy mogą dzielić się z kolegami doświadczeniami zdobytymi podczas realizowania zawodowych projektów i/lub pomagać im w rozwiązywaniu problemów związanych z zadaniami zawodowymi. Ich wkład podlega ocenie współpracowników, a zdobyte w ten sposób punkty służą budowaniu pozycji w wewnątrzfirmowym rankingu eksperckim. Uczestnicy takiej gry znajdują w niej dodatkowe źródło potwierdzenia swojej pozycji w grupie oraz zaspokojenia potrzeby uznania i szacunku. Z kolei pracodawca zyskuje forum eksperckie, dzięki któremu pracownicy mają szansę szybkiego podnoszenie kwalifikacji. Zgamifikowanie potrzeby uznania i wykorzystanie tego mechanizmu z korzyścią dla firmy umożliwiają narzędzia takie jak np. Leaderboarded, które pozwalają m.in. na budowanie w łatwy sposób rankingu w grupie.

Powyższej omówione etapy ? chociaż ewoluują od bazowania na materialnych potrzebach uczestników do zaspokajania wybranych potrzeb psychicznych (przynależności, statusu, szacunku) ? nadal opierają się na przenoszeniu do realnego życia jedynie wybranych elementów mechaniki gier. Kolejne etapy rozwoju, z jakimi mamy do czynienia, to te bazujące na budowaniu platform służących np. edukacji lub przywiązania do marki.

Czytaj część II – „Ewolucja grywalizacji cz.2 ? kompletne platformy gry

Enterprise Gamification Sp. z o.o.

www.grywalizacja24.pl